Varen op de Oude Rijn in de Rijnstrangen


Volgend blog
Vorig blog

Vanmorgen was een feestje.. ik ging weer eens met een bootje de Oude Rijn op. Natuurlijk met zonsopkomst. Daar kies ik dan bewust voor. De stille tijd die er nog is voordat de dag opstart is fantastisch om mee te maken. Daniëlle ging met me mee en die vond vijf uur bij het bootje zijn gelukkig ook geen probleem.

Toen ik bij het bootje kwam zag ik wat mist op het water liggen. Mijn hart maakte een sprongetje! Dat is wat ik mooi vind! Al gauw voeren we weg. We zagen en hoorden vele vogels. Ik weet en herken ze echt niet allemaal, maar zeker waargenomen zijn de koekoek, de zwarte stern, nijlganzen, ijsvogels, visdiefje, diverse soorten ganzen, aalscholvers, blauwe reiger, zwaluwen, meerkoetjes, fuuten.. ik hoorde er nog veel meer in het riet. Maar geluiden herkennen ben ik niet zo goed in 😉

We voeren onder de brug richting Herwen door, en twee ijsvogeltjes lieten zich zien. Eentje heel dichtbij, maar tegen de tijd dat we hem echt gespot hadden, vloog ie weer weg.

Vorig jaar zag ik nesten van zwarte sterns. Die zag ik nu niet, maar enkelingen vlogen wel om ons heen. Paardjes liepen in de weilanden en de koeien lagen heerlijk in het zachte ochtendzonnetje.

De vele koekoeken die we hoorden, strijdden samen om het mooiste geluid. Het ging tegen elkaar op. Er ontstond een ritmisch gezang in de stilte.. Prachtig!

Toen we niet verder konden keerde ik het bootje. Zachtjes gleden we weer stroomafwaarts terug. Lekker langzaam. Zwaar genietend, stilte om ons heen. De vissers langs de kant genoten vast met ons mee!

Moeder fuut nam een kleintje op haar rug en de anderen zwommen driftig achter haar aan. Koppeltje duikelend onder water en dichtbij de rietkraag weer naar boven komend. En reiger poseerde van een afstandje.

Een tafeleend(links op de foto) liet zich nog net in beeld vangen naast twee poserende eenden die op een stuk tak stonden.

Tjonge wat een rijkdom zo vroeg op de ochtend.

Toen we vervolgens ook nog een bever in het vizier kregen kon onze dag niet meer stuk. Wat een prachtig gezicht. En wat een prachtige natuur.

We konden samen niet anders dan stilletjes verzuchten hoe mooi het hier is. We maakten allebei wat geluidsopnamen van de vogels. Als we nu terug willen keren zonder op het bootje te (kunnen) stappen, dan hoeven we alleen daar maar even naar te luisteren om het gevoel van deze prachtige vroege morgen op het water weer naar boven te halen. Meditatief, besloten we beiden!

Bedankt voor het kijken.

Hartegroet,

Gaab

Volgend blog
Vorig blog

Comments (3)