Vergeving


Volgend blog
Vorig blog

Sinds april 2016 schrijf ik maandelijks mee aan onderwerpen die algemeen zijn op de pagina Hartgeschreven.nl

Hartgeschreven is een initiatief van bloggers van verschillende geloofsrichtingen en levensovertuigingen.
Hier op deze blog schrijven maandelijks een christen, een moslim, een boeddhist, een spiritualist, een moslim geïnspireerd door de Soefi filosofie, een jood, een levenskunstenaar, een atheïst, een spirituele storyteller, een vrije geest, een zichzelf herontdekkende ziel en een gastschrijver, over een onderwerp dat om de beurt wordt uitgekozen.
Ieder geeft zijn of haar visie op het gekozen onderwerp vanuit zijn of haar geloofs- of levensovertuiging.

Yvonne Alefs

Het volgende onderwerp waar ik over schreef is Vergeving. Je kunt het hieronder lezen.

Het onderwerp van deze maand laat me steeds het woord vergeving in stukjes hakken. Het blijft maar door mijn hoofd spoken. Ik zal je uitleggen waar de stukjes vandaan komen, maar eerst geef ik je een korte inleiding.

Vergeving… dat was voor mij een ding.. kleine dingetjes gingen gemakkelijk. Als jij iets voor mij zou doen, en het was niet gelukt, ach, geen probleem. Als ik iets voor jou zou doen en het was niet gelukt, was de reactie meestal hetzelfde. Geeft niks, zei ik dan.

Vergeving wordt echter veel zwaarder als iemand je echt gekwetst heeft. Met je gevoelens speelt of gespeeld heeft. Je woorden gezegd heeft die een litteken veroorzaakt hebben. Er zijn nog veel meer redenen waar het tot vergeving zou mogen komen.

De analogie van een vel papier ken je vast: verkreukel het vel tot een prop. Probeer het daarna weer glad te strijken: je ziet dat het niet meer lukt om het papier even glad te krijgen als voor je het tot een prop verkreukelde. Er is onherstelbare schade aangericht. Moet je iemand die jou dit aandeed vergeven? Wat betekent het eigenlijk, vergeven? Waarom zou ik jou, die mij zo pijn deed vergeven?

Lang worstelde ik met dit gegeven. Totdat ik tot de ontdekking kwam dat ik niet vergeef voor de ander, maar voor mijzelf. Dit was voor mij een lange reis van het principe vergeving.

Nu kom ik op de stukjes:

Voor mij kwam het van VER
Hetgeen dat ik mocht    GEVEN
Aan mij, mijn                ~ING

Wat bedoel ik hier nou mee?

Zoals ik al schreef, heb ik er lang over gedaan voor ik tot vergeving naar mijzelf kon komen. Ik kom van VER. Wat ik vorig jaar in het boek Spirit Junkie van Gabriëlle Bernstein ontdekte, was dat zij haar innerlijke, haar Heilige Geest, haar bron, haar God, haar hogere zelf of hoe je het ook noemen wilt, haar ~ING noemde. Zo kwam het dat ik de laatste weken het woord vergeving op bleef delen in deze stukjes.

Voor mij heel logisch. Ik kom van VER om te GEVEN aan mijn ~ING.

Want zoals het stuk papier laat zien: de aangerichte schade is onherstelbaar. Maar als ik niet vergeef, dan blijft mijn aandacht naar de kreukels terugkeren. Ik heb met het ver-geven aan mijn ~ing ruimte gemaakt. Oude papiertjes weg gedaan. Ik hoef ze niet meer glad te strijken, ik hoef ook niet meer zo vaak naar de kreukels te kijken.

Het kan geen toeval zijn dat juist vandaag Gabriëlle Bernstein de volgende quote van Victor Frankl, uit het boek: “De zin van het bestaan” post:
“When we are no longer able to change the situation, we are challenged to change ourselves”.  Ik las het boek een tijd geleden. Viktor Frankl overleefde Auschwitz. Hij kon zijn situatie niet veranderen. Dat hij uitgedaagd werd zichzelf te veranderen, moge duidelijk zijn. Ook hij kwam van VER om te GEVEN aan zijn ~ING. Hij wist zijn innerlijke kracht te vergroten door in een toekomstdoel voor ogen te houden en overleefde de Holocaust.

VERGEVING GAAT VOOR MIJ DUS OVER MIJ. NIET OVER DE ANDER. IK KAN DE SITUATIES DIE OM VERGEVING VRAGEN NIET VERANDEREN. IK KAN ALLEEN VERANDEREN HOE IK ER MEE OM GA.

Voor mij helpt het dus om te geven aan mij. Zacht te zijn. Lief te zijn. Zo vergroot ik mijn Innerlijke Kracht. Al kwam het van ver voor ik het doorhad…

Ver-gev-ing.

 

Gaab van Hall

Bron: De link naar het artikel zelf op Hartgeschreven: Vergeving

Bedankt voor het lezen.

Hartegroet,

Gaab

Volgend blog
Vorig blog

Leave a comment